A hill in Berlin

Het begint een terugkerend thema te worden. Zoals ik eerder beschreef hoe het puin van de verwoeste stad na de oorlog een kerk werd, zo heeft het tevens geleid tot een paar flinke heuvels in parken in Berlijn.


De oorlog is net begonnen wanneer er onverwacht een Royal Air Force luchtaanval plaatsvindt als vergelding voor het bombardement op Rotterdam en Londen. Het is het eerste bombardement op Berlijn. Hitler zou een paar dagen later een schetsje gemaakt hebben voor het bouwen van een aantal schuil-bunkers met afweergeschut die Albert Speer uitwerkte, waarbij hij opdracht kreeg die meteen uit te voeren.
Een drietal quasi middeleeuwse burchten werden gebouwd met een omtrek van 75 x 75 meter, muren met een dikte van drie meter en een hoogte van 48 meter (ter vergelijking, iets hoger dan ‘De Wolkenkrabber’ aan de Vrijheidslaan in Amsterdam). Ze krijgen de naam FLAKtürme, afgeleid van FLugAbwehrKanonen. Niet alleen in Berlijn, er kwamen er ook in Hamburg en Wenen.

It is starting to become a recurring theme. As I described earlier how the rubble of the destroyed city became a church after the war, it has also led to some large hills in parks in Berlin.
The war has just started when an unexpected Royal Air Force air raid takes place in retaliation for the bombing of Rotterdam and London. It is the first bombing of Berlin. A few days later Hitler would have made a sketch for the building of a number of bunkers with anti-aircraft canons that Albert Speer worked out, to be carried out immediately.
Three quasi-medieval castles were built with a circumference of 75 x 75 meters, walls with a thickness of three meters and a height of 48 meters (for comparison, slightly higher than ‘De Wolkenkrabber’ on the Vrijheidslaan in Amsterdam). They are given the name FLAKtürme, derived from FLugAbwehrKanonen.

Not only in Berlin, but also in Hamburg and Vienna.


De parken in Berlijn leken het meest geschikt, dus worden voorbereidingen getroffen in Tiergarten, Park Humboldthain, en Park Friedrichshain.
Stel je voor, het oudste en lieflijke park van Berlijn, Friedrichshain, wordt omver geploegd om er zo snel mogelijk twee van deze betonnen burchten te realiseren. Ze gaan in duo, een Gefechtsturm en een Leitturm. Duizenden krijgsgevangen dwangarbeiders werken er dag en nacht aan. In oktober 1941 zijn beide bunkers gereed. Behalve als gevechtstoren dienden ze als veilig geachte opslag voor schilderijen uit de Gemäldegalerie en sculpturen uit het Bodemuseum.
Later moet een ander park in de stad, Humboldthain, er aan geloven. Een derde komt middenin de stad te staan, Tiergarten, waarvoor een deel van de dierentuin moet wijken.
De Flaktürme hadden behalve een plat dak voor de plaatsing van kanonnen, vijf etages met liften, waarin een hospitaal, kantoren en leger onderdelen opgenomen zijn, maar ook plaats moest zijn voor 15 tot 20.000 burgers om te schuilen bij een bombardement.

Overigens vernietigt in 1945 een brand – zonder opgehelderde oorzaak – 434 van de opgeslagen schilderijen, van Fra Angelico tot Zurbaran.



https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_im_Flakbunker_Berlin-Friedrichshain_vermutlich_verbrannten_Gemälde_der_Gemäldegalerie

The parks in Berlin seemed most suitable, so preparations were being made in Tiergarten, Park Humboldthain, and Park Friedrichshain.
Imagine that Berlin’s oldest and lovely park, Friedrichshain, is being plowed over to create two of these concrete castles as quickly as possible. They go in pairs, a Gefechtsturm and a Leitturm. Thousands of prisoners of war forced laborers work day and night on it. Both bunkers were completed in October 1941. In addition to serving as a combat tower, they served as safe storage for paintings from the Gemäldegalerie and sculptures from the Soil Museum.
Later, another park in the city, Humboldthain, is chosen. A third will be located in the middle of the city, Tiergarten, for which part of the zoo has to make way.
In addition to a flat roof for the placement of cannons, the Flaktürme had five floors with elevators, which included a hospital, offices and army parts, but also had to accommodate 15 to 20,000 civilians to shelter during a bombing raid.
Incidentally, in 1945, a fire destroyed – for no clear cause – 434 of the stored paintings, from Fra Angelico to Zurbaran.


https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_im_Flakbunker_Berlin-Friedrichshain_vermutlich_verbrannten_Gemälde_der_Gemäldegalerie

Na de oorlog doet het hospitaal in de grootste bunker nog even dienst, maar dan besluit het Soviet regime (Friedrichs- en Humboldthain liggen in Oost Berlijn) dat de Türme verdwijnen moeten. Het Rode Leger probeert in mei 1946 beide gebouwen in Friedrichshain op te blazen, maar dat heeft niet het gewenste effect.

After the war, the hospital in the largest bunker continues to serve, but then the Soviet regime (Friedrichs- and Humboldthain are in East Berlin) decides that the Türme must disappear. The Red Army tries to blow up both buildings in Friedrichshain in May 1946, but this has not had the desired effect.




Men ziet zich genoodzaakt ze te laten staan en laat vervolgens puin uit de gebombardeerde stad naar het restant van de burchten transporteren om de leemtes op te vullen, waarna ze met zand worden overdekt. Dat puin-transport gebeurde met een speciaal aangelegde Berliner Trümmerbahn, die je op de foto ziet, maar vooral ook met de hand, met het doorgeven van emmers, in eindeloos lange rijen.

https://images.app.goo.gl/J9YN19i7TE8oKoFFA


They are forced to leave them and then have rubble from the bombed city transported to the remainder of the castles to fill the gaps, after which they are covered with sand. The debris transport was done with a specially constructed Berliner Trümmerbahn, which you see in the photo, but also by hand, with the passing of buckets, in endless long rows.


In mei 1950 is de grootste Flakturm geheel uit het zicht verdwenen.
In May 1950, the largest Flakturm disappeared completely from view.

Blik op de stad vanaf de top van de berg in Volkspark Friedrichshain.

En daar stond ik vandaag bovenop.
And I was on top of that today.

Het enig nog zichtbare deel van de bovenzijde van de bunker.


Ik had er allemaal geen flauw idee van, toen ik de eerste keer een wandeling maakte in Volkspark Friedrichshain. Daar verbaasde ik me wel over de flinke heuvel, wat me deed denken aan het fameuze park in Parijs, des Buttes Chaumont, waar de heuvels en watervallen ook op kunstmatige wijze werden aangebracht, maar met een hele andere ontstaansgeschiedenis. Er zijn in de stad nog twee andere schuil-bunkers, wat kleiner van afmeting, die behouden zijn en een andere bestemming kregen.

I had no idea at all when I took a walk in Volkspark Friedrichshain for the first time. There I was amazed by the large hill, which reminded me of the famous park in Paris, des Buttes Chaumont, where the hills and waterfalls were also artificially applied, but with a completely different history of creation.
There are two other shelter bunkers left in the city, somewhat smaller in size, which have been preserved and have been given a different purpose.

Deze, aan de Reinhardtstrasse huisvest inmiddels de Boros-artcollection, met een penthouse voor de familie op het dak.

This one, on Reinhardtstrasse, now houses the Boros art collection, with a penthouse for the family on the roof.

En omdat deze in de Pallasstrasse niet weg te krijgen was is het appartementencomplex er over en omheen gebouwd. Bekend geworden door de film ‘Der Himmel über Berlin’ die daar in 1986 is opgenomen.

And because it was impossible to get rid of it in the Pallasstrasse, the apartment complex was built over and around it. Made famous by the film ‘Der Himmel über Berlin’, which was shot there in 1986.